![\"ev-nazen-gorsel\"](\"https:\/\/baraka.cc\/wp-content\/uploads\/2016\/12\/ev-nazen-g\u00f6rsel.jpg\")
<\/a>Lefko\u015fa Belediye Tiyatrosu sahnesinde bir “Ev”… Evde, k\u00f6t\u00fc hava \u015fartlar\u0131 sebebiyle bir g\u00fcn\u00fc ve geceyi birlikte ge\u00e7irmek zorunda kalan, farkl\u0131 g\u00f6\u00e7 hikayeleri ile yo\u011frulmu\u015f, yorulmu\u015f be\u015f kad\u0131n… Bu kad\u0131nlar aras\u0131nda ya\u015fanan gerilimler, duyguda\u015fl\u0131klar, d\u00fc\u015fmanl\u0131klar, benzerlikler… Kad\u0131nlar\u0131n birinin sava\u015ftan \u00f6nce, di\u011ferinin sava\u015ftan sonra, ayn\u0131 evle kurdu\u011fu ba\u011f, an\u0131lar, ya\u015fanm\u0131\u015fl\u0131klar, eksik kal\u0131\u015flar… Aliye Ummanel’in yaz\u0131p y\u00f6netti\u011fi, Belediye Tiyatrosu’nun her ku\u015faktan, birbirinden yetenekli oyuncular\u0131n\u0131n rol ald\u0131\u011f\u0131 “Ev” oyunu, \u00fclkemizde ge\u00e7ti\u011fine dair \u00f6zel bir vurgu yap\u0131lmasa da K\u0131br\u0131s’\u0131n yak\u0131n tarihindeki sava\u015f, g\u00f6\u00e7, m\u00fclkiyet gibi konular\u0131 ele almakta. Ve bunu yaparken hepimizin ailesinden, \u00e7evresinden tan\u0131d\u0131k gelebilecek, belki de kendimizden bir par\u00e7ay\u0131 sahnede g\u00f6rebilece\u011fimiz karakterlerle, kula\u011f\u0131m\u0131zda yer etmi\u015f diyaloglarla seyirciyi bulu\u015fturmakta. Sahne tasar\u0131m\u0131n\u0131n detayc\u0131 ama yal\u0131n olu\u015fuyla, oyuncular\u0131n ba\u015far\u0131l\u0131 performans\u0131yla birle\u015fen ve her d\u00fcnya g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcnden insan\u0131n etkilenece\u011fi sava\u015f ve g\u00f6\u00e7\u00fcn yaratt\u0131\u011f\u0131 travmalar\u0131 i\u015fleyen kad\u0131n hikayeleri, duygu d\u00fcnyam\u0131za derinden n\u00fcfuz ediyor. D\u00fc\u015f\u00fcnce d\u00fcnyam\u0131z\u0131 ise “Ev”in nostaljik atmosferinden \u00e7\u0131k\u0131p da evimize gittikten sonra d\u00fcrt\u00fcyor, harekete ge\u00e7iriyor.<\/p>\nYak\u0131n ge\u00e7mi\u015finde sava\u015f\u0131 t\u00fcm ac\u0131lar\u0131yla ya\u015fam\u0131\u015f ve bug\u00fcn bar\u0131\u015f\u0131 in\u015fa etmeye \u00e7al\u0131\u015fan bir halk\u0131n, politikayla oldu\u011fu kadar (hatta belki de politikan\u0131n yapamad\u0131\u011f\u0131 \u015fekilde), tiyatroyla da ge\u00e7mi\u015fiyle y\u00fczle\u015fmesinin, yeniyi dostlukla kurabilmek ad\u0131na eski d\u00fc\u015fmanl\u0131klarla hesapla\u015fmas\u0131n\u0131n olumlu yanlar\u0131 su g\u00f6t\u00fcrmez elbette…Halklar\u0131n birbirine k\u0131rd\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n, kom\u015fular\u0131n karde\u015f\u00e7e ya\u015farken birbirine silah \u00e7ekmesinin siyasi sebeplerini do\u011fru kavraman\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, duygu belle\u011fimizdeki izlerini de sa\u011faltman\u0131n estetik ara\u00e7lar\u0131 yarat\u0131lmal\u0131, toplumla bulu\u015fturulmal\u0131. Ancak bunu yaparken, tiyatronun en \u00f6nemli amac\u0131 ve Lefko\u015fa Belediye Tiyatrosu’nun al\u015f\u0131la gelmi\u015f misyonu olan,topluma ayna tutmak,onu ger\u00e7ekle y\u00fczle\u015ftirmek, kendisine ve toplumuna ele\u015ftirel bakmas\u0131n\u0131 sa\u011flayarak seyirciyi ileriye ta\u015f\u0131mak boyutu da g\u00f6z ard\u0131 edilmemeli.<\/p>\n
“Ev” oyunu, K\u0131br\u0131s sorununun egemenlere g\u00f6re en \u00f6nemli a\u00e7mazlar\u0131ndan birine; m\u00fclkiyet konusuna farkl\u0131 bir perspektifle de\u011finiyor. “Bu ev kimin?” sorusu yerine “Kim bu evin?” sorusunun cevab\u0131n\u0131 ar\u0131yor. Seyircinin bu soruya verdi\u011fi cevaplar,bir anlamda ezber bozuyor.Uluslararas\u0131 hukuk normlar\u0131na ya da politik g\u00f6r\u00fc\u015fe g\u00f6re sabit de\u011fil,oyun boyunca kad\u0131nlar\u0131n anlatt\u0131\u011f\u0131 an\u0131lar\u0131n yaratt\u0131\u011f\u0131 duygulan\u0131mlara g\u00f6re de\u011fi\u015fken olabiliyor. Ama yine de oyun, y\u0131llard\u0131r masada \u00e7\u00f6z\u00fclemeyen m\u00fclkiyet sorununa, bar\u0131\u015f\u0131n ve karde\u015f\u00e7e ya\u015famak isteyen halklar\u0131n alternatif cevab\u0131n\u0131 aram\u0131yor.S\u0131radan insanlar\u0131n, sava\u015f ve g\u00f6\u00e7 ko\u015fullar\u0131nda bar\u0131nma ama\u00e7l\u0131 yerle\u015ftikleri ve muhtemelen kendilerinin de arzu etmedi\u011fi bir ya\u015fam\u0131 kurmak zorunda kald\u0131klar\u0131 evlerin aidiyeti konu ediliyor. Oysa ganimetten beslenen ve elindekini kaybetmemek i\u00e7in milliyet\u00e7ilik maskesiyle gezinen egemen kesimlerin, mevcut m\u00fclkiyet durumundan memnuniyeti de bu topraklar\u0131n bir ger\u00e7e\u011fiyken, sahnede bir replikle olsun an\u0131lm\u0131yor. Ufuk \u00e7izgisini biraz daha uza\u011fa \u00e7ekerek, m\u00fclkiyetin, sava\u015f veya g\u00f6\u00e7 olmasa dahi ba\u015fl\u0131 ba\u015f\u0131na bir sorun olabilece\u011fini, m\u00fclks\u00fczl\u00fc\u011f\u00fcn ya\u015fanabilece\u011fi bir d\u00fcnyay\u0131 seyirciye \u00e7a\u011fr\u0131\u015ft\u0131rm\u0131yor.<\/p>\n
Karakterlerin kad\u0131n se\u00e7ilmesi, sava\u015f\u0131n kahramanl\u0131k ve \u015fovenizm boyutunun de\u011fil, tam tersine abart\u0131s\u0131z ve samimi hikayelerin sahneye ta\u015f\u0131nmas\u0131na vesile olmu\u015f. Bu anlamda g\u00f6\u00e7\u00fc, benzer bir kaderi ve kederi ya\u015fayan kad\u0131nlardan dinlemek, bar\u0131\u015f\u0131n dilini kurmak ve ayr\u0131\u015ft\u0131ran\u0131 de\u011fil ortak olan\u0131 g\u00f6rmek anlam\u0131nda hem etkileyici hem i\u015flevsel. \u00d6te yandan kad\u0131n-ev “zorunlu” ili\u015fkisinin ge\u00e7mi\u015fe d\u00f6n\u00fck olamasa da gelece\u011fe d\u00f6n\u00fck ele\u015ftirisi, yeni nesiller \u00fczerinden farkl\u0131 bir kad\u0131n-ev diyalo\u011fu ve kad\u0131n\u0131n evden \u00f6zg\u00fcrle\u015fmesi \u00f6nermesi oyunda hi\u00e7 yer bulmuyor.<\/p>\n
“Ev”de K\u0131br\u0131sl\u0131 T\u00fcrk ve K\u0131br\u0131sl\u0131 Elen kad\u0131nlar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, bir de T\u00fcrkiyeli g\u00f6\u00e7men yer al\u0131yor. Genelde olumlu yorumlara konu olan, “T\u00fcrkiyeli g\u00f6\u00e7menler de b\u00f6ylesi bir oyunda g\u00f6rmezden gelinmemi\u015f” dedirten karaktere yak\u0131ndan bakt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda ise asl\u0131nda “ev”in ger\u00e7ek sahibi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, “biz”den biri gibi resmedilmedi\u011fini g\u00f6r\u00fcyoruz. Oyun boyunca evin yeni ve eski sahipleri teklifsizce evde oturur ve rahat\u00e7a kanepeye yerle\u015firken, T\u00fcrkiyeli g\u00f6\u00e7men, defalarca m\u00fcsade al\u0131yor “ev”de kalabilmek i\u00e7in. “Ben de burada kalabilir miyim?\u201d sorusu, seyirciyi, hepimiz benzer ac\u0131larla yo\u011frulmu\u015f,birbirimizin halinden anlayan kad\u0131nlar\u0131z duygusundan uzakla\u015ft\u0131r\u0131yor. Ve dahas\u0131, biz izin verirsek bu evde (ya da ba\u015fka bir okumayla bu \u00fclkede)kalabilir d\u00fc\u015f\u00fcncesini \u00e7a\u011fr\u0131\u015ft\u0131racak kadar tekrarlan\u0131yor. Kendi anlat\u0131s\u0131na g\u00f6re abileri TC devletinin zulm\u00fcnden ka\u00e7an, dolay\u0131s\u0131yla ya etnik k\u00f6keni ya da politik g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fc resmi devlet ideolojisine ayk\u0131r\u0131 olan bir aileden gelen kad\u0131n, tamamen tav\u0131rs\u0131z ve hatta baz\u0131 seyircilerin g\u00f6z\u00fcnde “cahil” bir karakter halinde sahneye yans\u0131yor. Oyun, ayn\u0131 “ev”de ya\u015fam\u0131 payla\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z ve yeni “ev”imiz birlikte kuraca\u011f\u0131m\u0131z T\u00fcrkiyeli g\u00f6\u00e7menlere,genel ge\u00e7er ama ger\u00e7ekli\u011fi tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r bir bak\u0131\u015f sunuyor.<\/p>\n
\u00dclkemiz sanat\u0131nda ve hatta ilerici politik hatt\u0131nda \u00e7ok \u00f6nemli bir yere sahip olan Lefko\u015fa Belediye Tiyatrosu, d\u00fcn oldu\u011fu gibi bug\u00fcn de iddial\u0131 duru\u015funu \u00f6n planda tutmal\u0131, yar\u0131n\u0131 emekten ve bar\u0131\u015ftan yana olan herkesle birlikte in\u015fa etmeli ve bizleri nostaljik evlerden ziyade m\u00fccadele dolu sokaklara davet etmeli.<\/p>\n
Nazen \u015eansal<\/p>\n
nazen_sansal@yahoo.com<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Argasdi’nin “G\u00f6\u00e7” dosya konulu 44. say\u0131s\u0131dan bir oyun de\u011ferlendrimesi… Lefko\u015fa Belediye Tiyatrosu sahnesinde bir “Ev”… Evde, k\u00f6t\u00fc hava \u015fartlar\u0131 sebebiyle bir g\u00fcn\u00fc ve geceyi birlikte<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":4609,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_newsletter_tier_id":0,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[40,67,9,1,39],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/baraka.cc\/wp-content\/uploads\/2016\/12\/ev-nazen-g\u00f6rsel.jpg","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p4eHWX-1ck","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4608"}],"collection":[{"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4608"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4608\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4611,"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4608\/revisions\/4611"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4609"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4608"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4608"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/baraka.cc\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4608"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}