İDARE EDENLERDEN DEĞIL! İRADE KOYANLARDAN YANAYIZ
Uzun zamandır beklenen ve “Hükümet çatırdadı, erken seçim kapıda” manşetleriyle ısıtılan seçim süreci, UBP-DP-YDP koalisyon hükümetinin 6 Aralık tarihini ilan etmesiyle resmen başlamış bulunuyor.
Krizler, derinleşen ekonomik darboğaz, yolsuzluk iddiaları, skandallar, sömürü, hak gaspları, iş cinayetleri, kadın cinayetleri, doğa talanı ve terk edilen sosyal devlet anlayışı… UBP-DP-YDP hükümetinin ülkeye bıraktığı bilançonun yalnızca bir bölümü bunlar.
Yüzünü sermayeye ve güç odaklarına dönerek halkın ve emekçilerin sorunlarına sırtını çeviren bu hükümet, yasa ve hukuk tanımazlığı sıradanlaştırdı; liyakatin yerini keyfiyetin, kamusal sorumluluğun yerini sermaye çıkarlarının aldığı bir yönetim anlayışını hâkim kıldı. Mama ve ecza krizlerinden diploma skandallarına, yolsuzluk ve rant iddialarından kara ve deniz trafiği facialarına kadar yaşananlar, kamusal denetimin ve sorumluluğun nasıl ortadan kaldırıldığını gösterdi. Örgütsüz ve güvencesiz bırakılan emekçilerin sömürüsü derinleşirken iş cinayetleri arttı; gericilik ve muhafazakârlaştırma politikaları kadınların yaşam alanlarını daralttı. Sağlıktan eğitime, ulaşımdan barınmaya, çocuk haklarından kültürel yaşama kadar en temel kamusal haklar görmezden gelindi.
Ancak bu dönemin tartışılması gereken tek sorumlusu hükümet değildir. UBP-DP-YDP hükümeti, kktc tarihinde ilk kez görev süresini erken seçim kararı almadan tamamladı. Bu durum, hükümet kadar onu bütün bu koşullara rağmen düşüremeyen muhalefetin de hanesine yazılmalıdır.
İktidarın arkasındaki AKP-MHP bloğunun ve sermaye çevrelerinin yarattığı siyasal kuşatmaya karşı etkili bir mücadele ortaya koyamayan düzen muhalefeti, halkın taleplerini siyasetin merkezine taşımaktan uzak kaldı. Sendikalar, siyasi partiler ve demokratik taban örgütleri grevler, eylemler ve yürüyüşlerle mücadeleyi sokağa taşırken CTP, düzenin sınırlarını aşan bir siyasal hat oluşturamadı. Ne sermayeye karşı emekçilerin yanında güçlü bir tutum aldı ne de Kıbrıslı Türklerin kültürünü, sanatını, yaşam biçimini ve iradesini yok sayan AKP-MHP politikalarına karşı kararlı bir mücadele yürüttü. Hükümeti sıkıştırmak ve halkın taleplerini büyütmek yerine çoğu zaman mevcut düzenin “adil” bir uzantısı olmayı tercih etti.
Yerel ve genel seçimlerin aynı gün yapılmasına yönelik itirazların dikkate alınmaması da bu anlayışın bir başka göstergesidir. Yerel yönetimlerin ve belediye meclislerinin öneminin gölgelenmesi, adaylık ve oy kullanma süreçlerinde yaşanabilecek karmaşa ve seçmenin sandığa erişimini zorlaştıracak sorunlar ortadayken, düzen partileri sokaktan yükselen itirazlara kulaklarını tıkadı.
Düzen muhalefetinin sessiz kaldığı bir diğer önemli mesele ise vatandaşlık hakkıdır. Bu ülkede doğup büyüyen, uzun yıllardır yaşayan, hayatını ve geleceğini burada kuran insanların hak ettikleri vatandaşlığa erişememesi, buna karşılık istisnai vatandaşlık uygulamalarıyla yüzlerce kişinin siyasi tercihler doğrultusunda vatandaş yapılması açık bir adaletsizliktir. Vatandaşlığın siyasi rant ve pazarlık aracına dönüştürülmesine karşı çıkmak bir yana, bu haksızlığı sona erdirecek yasal düzenlemeleri talep eden güçlü bir siyasal irade dahi ortaya konmuyor.
Çünkü düzen muhalefeti taraf olmayı değil bertaraf olmayı, mücadele etmeyi değil idare etmeyi tercih ediyor.
Lefkoşa’da faaliyet gösteren ve kültür-sanat çalışmalarıyla bulunduğu bölgede toplumsal sözünü söylemekten geri durmayan Baraka Kültür Merkezi olarak bizler de yerel seçimler konusunda bu tablonun dışındaymışız gibi davranamayız. Lefkoşa Türk Belediyesi’ni halkın yaşadığı ekonomik darboğaza rağmen en pahalı belediyelerden biri haline getiren, kamusal belediyecilik yerine şirket mantığını yerleştiren, taşeronlaşmayı yaygınlaştıran ve aksayan hizmetleriyle kentin yaşamsal niteliğini tartışmalı hale getiren mevcut yönetime destek çağrısı yapmamız, bu nedenlerle mümkün değildir.
Oysa bugün ihtiyacımız olan, mevcut düzenin sınırları içinde yerini korumaya çalışanlar değil, o düzenin karşısına halkın iradesini koyanlardır. Emekçilerin, emeklilerin, öğrencilerin, gençlerin, mavi ve beyaz yakalıların, asgari ücretlilerin ve tüm ezilenlerin sözünü siyasetin merkezine taşıyan, ortak mücadele için somut talepler ortaya koyan bir siyasal anlayışa ihtiyacımız var.
Bu nedenle 6 Aralık seçimlerine yalnızca kimin hükümet olacağı ya da belediyeleri kimin yöneteceği üzerinden bakmıyoruz. İdare edenlere değil, irade koyanlara bakıyoruz!
- Federal çözümden kaçanlara değil, Kıbrıs’ın yeniden birleşmesi ve federal çözüm için kararlı bir irade ortaya koyanlara;
- Özel sektörde 10 ve üzeri çalışanı bulunan iş yerlerinde sendikasız işçi çalıştırılmasının yasaklanması için mücadele eden, örgütlü emeğin gücünü savunanlara;
- Asgari ücretin en düşük kamu maaşına eşitlenmesini, Asgari Ücret Tespit Komisyonu’nun kaldırılmasını ve emekçileri ortak paydada buluşturanlara;
- Eğitim, sağlık, ulaşım ve barınma başta olmak üzere temel kamusal hakların güvence altına alınmasını, toplumsal kaynakların halkın ihtiyaçları doğrultusunda kullanılmasını isteyenlere;
- Kültürümüzün, sanatımızın ve toplumsal yaşamımızın özgürce var olabilmesi için mücadele edenlere;
- Servetini ve zenginliğini bu düzenin ayrıcalıklarıyla büyütenlerden bir defaya mahsus servet vergisi alınmasını ve toplumsal kaynakların yeniden halkın yararına kullanılmasını savunanlara bakıyoruz.
Bunlar seçim dönemlerinde ortaya atılan geçici vaatler değil, yıllardır sokakta, meydanlarda, iş yerlerinde ve mücadele alanlarında yükseltilen emek mücadelesinin somut talepleridir. Bu taleplerin arkasında duran, emekçilerin ortak sözünü örgütleyen ve siyasal iradesini sermayeden değil halktan alan bir güç vardır: Bağımsızlık Yolu.
Baraka Kültür Merkezi olarak bizler de bu seçimlerde, düzenin çarklarını döndürmeye talip olanlara değil, o çarkların karşısına emekçilerin örgütlü gücünü koyanlara bakıyoruz. Sözünü sermayeden değil emekten, gücünü makamlardan değil örgütlü mücadeleden, siyasetini ayrıcalıklardan değil halkın ortak çıkarlarından alan emekçinin partisi Bağımsızlık Yolu’nu destekliyoruz.
Tüm Baraka dostlarını, emekçilerin kendi sözünü ve iradesini büyütmek, sömürüye, eşitsizliğe ve gericiliğe karşı mücadeleyi güçlendirmek için 6 Aralık’ta Bağımsızlık Yolu’na mühür vurmaya çağırıyoruz.
Çünkü biliyoruz: Onlar düzeni idare etmiyor, irade koyuyor!
